وَ أَوْفُوا بِعَهْدِي أُوفِ بِعَهْدِكُمْ - نظير اين در قرآن فراوانست : - ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ ، فَاذْكُرُونِي أَذْكُرْكُمْ بندهء من درى بر گشاى تا درى برگشايم ، در انابت بر گشاى تا در بشارت بر گشايم ، وَ أَنابُوا إِلَى اللَّهِ لَهُمُ الْبُشْرى . در انفاق برگشاى تا در خلف برگشايم ، وَ ما أَنْفَقْتُمْ مِنْ شَيْءٍ فَهُوَ يُخْلِفُهُ ، در مجاهدت بر گشاى تا در هدايت برگشايم ، وَ الَّذِينَ جاهَدُوا فِينا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنا ، در استغفار برگشاى تا در مغفرت برگشايم ، ثُمَّ يَسْتَغْفِرِ اللَّهَ يَجِدِ اللَّهَ غَفُوراً رَحِيماً ، در شكر بر گشاى تا در زيادت نعمت برگشايم ، و لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ بندهء من بعهد من و از آى تا بعهد تو و از آيم . وَ أَوْفُوا بِعَهْدِي أُوفِ بِعَهْدِكُمْ گفته‌اند - كه خداى را وابنده عهدهاى فراوانست و در هر عهدى كه بنده را در آن وفاء است از رب العالمين در مقابلهء آن وفاء است . اول آنست كه بنده اظهار كلمهء شهادت كند از رب العزّة در مقابله آن حقّ دما و اموال است ، و ذلك فى قوله صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم « من قال لا إله الا اللَّه فقد عصم منى ماله و دمه » . و آخر آنست كه بنده نظر خويش پاك دارد و خاطر خويش را پاس دارد ، از رب العزّة در مقابلهء آن اين كرامت است كه « اعددت لعبادى الصالحين ما لا عين رأت و لا اذن سمعت و لا خطر على قلب بشر » . و ميان آن بدايت و اين نهايت وسائط فراوانست ، از آن عهدها كه اللَّه را با بندگانست از بنده كردار و گفتار و از اللَّه ثواب بيشمار . و منها ما قال بعضهم اوفوا بعهدى بحضور الباب ، اوف بعهدكم بجزيل الثواب ، اوفوا بعهدى بحفظ اسرارى اوف بعهدكم بجميل مبارّى ، اوفوا بعهدى بحسن المجاهدة ، اوف بعهدكم بدوام المشاهدة . اوفوا بعهدى بصدق المحبة ، اوف بعهدكم بكمال القربة ، اوفوا بعهدى فى دار محنتى على بساط خدمتى بحفظ حرمتى ، اوف بعهدكم فى دار نعمتى على بساط قربتى بسرور وصلتى ، اوفوا بعهدى الذى قبلتم يوم الميثاق ، اوف بعهدكم الذى ضمنت لكم يوم التلاق ، اوفوا بعهدى بان تقولوا ابدأ ربى ، اوف بعهدكم بان